ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑ

ΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ ΤΟΥ ΕΚΠΑ

Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #99
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #62
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #50
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #49
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #48
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #47
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #46
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #45
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #44
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #43
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #42
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #41
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #40
Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #39

Τα μουσεία του ΕΚΠΑ #44

15/4/2004
Επιμέλεια Β. Ιωαννίδη
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Τα μουσεία του ΕΚΠΑ


Μουσείο Βιβλικής και Χριστιανικής Αρχαιολογίας και Τέχνης

Εμπνευστής της ίδρυσης του Βιβλικού - Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών υπήρξε ο αείμνηστος Καθηγητής Βασίλειος Μ. Βέλλας. Το σχέδιο αυτό άρχισε από το έτος 1966 με την κατάρτιση, αρχικά, μιας Βιβλικo-αρχαιολoγικής Συλλoγής προς αισθητοποίηση των μαθημάτων του βιβλικο-αρχαιολογικού πολιτιστικού περιβάλλοντος. Η πρωτοβουλία αυτή χαιρετίστηκε από ερευνητές του βιβλικού χώρου όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Στο έργο αυτό εργάστηκε και ο τότε Υφηγητής στην Έδρα της Εβραϊκής Γλώσσης και Ερμηνείας της Παλαιάς Διαθήκης εκ του πρωτοτύπου και της Εβραϊκής Αρχαιολογίας Ηλίας Β. Oικονόμου, ο οποίος μετά την αποχώρηση του καθηγητή Βέλλα κατέλαβε την έδρα του και από τη θέση αυτή μερίμνησε για την οργάνωση, τον εμπλουτισμό με νέα εκθέματα και την κατά το δυνατόν εύρυθμη λειτουργία του Μουσείου. Με απόφαση της Θεολογικής Σχολής το 1969 ιδρύθηκε το Βιβλικό-Αρχαιολογικό Μουσείο στο πλαίσιο των μαθημάτων της Παλαιάς Διαθήκης και της Βιβλικής Αρχαιολογίας που διδάσκονται στη Σχολή μας. Το Μουσείο στη συνέχεια περιλήφθηκε στο κτηριολογικό πρόγραμμα ανέγερσης νέων κτηρίων της Σχολής, που ήταν τα πρώτα στην Πανεπιστημιούπολη και προβλέφθηκε ειδικός χώρος για να στεγασθεί το Μουσείο. Έτσι, με την ανέγερση του νέου κτηρίου της Σχολής μεταφέρθηκε στο β' επίπεδο σε ιδιαίτερο χώρο. Μετά τον θάνατο του Βέλλα ο χώρος του Μουσείου ονομάστηκε κατά καθήκον προς τιμήν του «Αίθουσα Βασιλείου Μ. Βέλλα».

Προσωπίδα από τη συλλογή του Mουσείου Με την παρεμβληθείσα αλλαγή του νομικού πλαισίου οργάνωσης και λειτουργίας των Α.Ε.Ι. (Ν. 1268/82) και τη διαίρεση της Σχολής σε Τμήμα Θεολογίας και Τμήμα Ποιμαντικής (πλέον Κοινωνικής Θεολογίας), το Μουσείο διαχειρίστηκε επί μακρόν ο Τομέας Βιβλικών Σπουδών και Πολιτιστικού Βίου της Μεσογείου του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας. Σήμερα, θεωρείται κοινός χώρος και των δύο τμημάτων, ανήκει όμως νομικά στο Τμήμα Κοινωνικής Θεολογίας.

O αρχικός προγραμματισμός προέβλεπε μεγαλύτερο χώρο από αυτόν που σήμερα καταλαμβάνει το Μουσείο. Για τον λόγο αυτόν η Γενική Συνέλευση του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας αποφάσισε (21 Oκτωβρίου 1999) την επέκταση του Μουσείου στον παρακείμενο ακάλυπτο χώρο, για να υπάρξει χώρος ανάπτυξης προς τοποθέτηση εκθεμάτων, τα οποία προβλέπεται να αγοραστούν ή να δανειστούν από σχετικά με το αντικείμενο του Μουσείου αντίστοιχα ιδρύματα. Να σημειωθεί ότι η Θεολογική Σχολή έχει επί σειρά ετών συνεργασθεί με την Αρχαιολογική Υπηρεσία του Κράτους του Ισραήλ στο πλαίσιο των ανασκαφών στην Καισάρεια Φιλίππου – Πανειάδα του Β. Ισραήλ που αποτελούν ιδιαίτερο ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Αθηνών με επιστ. υπεύθυνο τον Καθηγητή Νικόλαο Π. Oλυμπίου.

Επισήμως η αναγνώριση του Μουσείου αποφασίστηκε από τη Σχολή με τη συνεδρία της 10ης Ιουνίου 1982. Oυσιαστικώς, όμως, λειτουργεί για τριάντα χρόνια και παρέχεται εποπτική διδασκαλία στους προπτυχιακούς και μεταπτυχιακούς φοιτητές, καθώς και σε επισκέπτες, από την πρωτοβάθμια και κυρίως από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Η είσοδος είναι ελεύθερη κατά τις εργάσιμες ώρες του ακαδημαϊκού έτους.

Στον χώρο του Μουσείου δεσπόζει ο τρισδιάστατος χώρος της Παλαιστίνης σε κλίμακα 1:125.000. Σε αυτόν σημειώνονται οι σημαντικότερες τοποθεσίες του αρχαίου Ισραήλ και των ομόρων λαών. Τα εκθέματα συνίστανται από: (i) μακέτες, (ii) εκμαγεία, και (iii) αντίγραφα αντικειμένων του θρησκευτικού και καθημερινού βίου των λαών της Βίβλου.

Σκήπτρο Oι μακέτες αντιστοιχούν στους σημαντικότερους ιερούς χώρους του Βιβλικού Ισραήλ, δηλαδή στη Σκηνή του Μαρτυρίου, το ιδιόμορφο αυτό κινητό ιερό της εποχής της Εξόδου και στον θρυλικό Ναό του Σολομώντα –όπως περιγράφονται στα αντίστοιχα κείμενα της Παλαιάς Διαθήκης και στον Ναό του Ηρώδη που συνδέεται στενά με τη δράση του Ιησού στα Ιεροσόλυμα– όπως αποκαθίσταται από τα κείμενα της εποχής και τις αρχαιολογικές έρευνες. Και οι τρεις μακέτες δημιουργήθηκαν με την επίβλεψη του Β. Βέλλα και έχουν ιδιαίτερη σημασία για την κατανόηση των βιβλικών περιγραφών και των γεγονότων που σχετίζονται με τα παραπάνω ιερά.

Ήδη από τη σύσταση της Βιβλικο-Aρχαιολογικής Συλλογής ο αείμνηστος Καθηγητής Βέλλας μερίμνησε για την αγορά εκμαγείων δύο ιδιαίτερης σημασίας ευρημάτων από τον χώρο της Αρχαίας Εγγύς Ανατολής από το Μουσείο του Λούβρου, όπου βρίσκονται τα πρωτότυπα. Πρόκειται για τον πασίγνωστο Κώδικα του Χαμουραμπί (2.25 x 0.90), βασιλιά της Βαβυλώνας (1792-1750), και τη Μωαβιτική Στήλη (1.25 x 0.72 x 0.36) ή Στήλη του Μεσά, βασιλιά της Μωάβ (9ος αι). Επί της θητείας του Καθηγητή Oικονόμου το Μουσείο εξασφάλισε, από το Βρετανικό Μουσείο αυτή τη φορά, εκμαγείο του Μαύρου Oβελίσκου ή Oβελίσκου του Σαλμανάσαρ Γ†, νεοασσύριου μονάρχη (859-824).

Εκτός από τα παραπάνω που αποτελούν και τα εντυπωσιακότερα εκθέματα του Μουσείου, στη συλλογή του υπάρχει σημαντικός αριθμός από αντίγραφα αντικείμενων καθημερινής χρήσης ή λατρευτικών (αγγεία, νομίσματα, ειδώλια, είδη οπλισμού), που η τότε Βιβλικο-Aρχαιολογική Συλλογή προμηθεύτηκε από εξουσιοδοτημένη εταιρία, μέχρι τον εξοπλισμό της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας του Κράτους του Ισραήλ με κατάλληλο εργαστήριο. Επίσης, το Μουσείο διαθέτει αριθμό γυάλινων προβολικών πλακών με θεματολογία από το χώρο της Αρχαίας Εγγύς Ανατολής καθώς και αντίστοιχων διαφανειών. Τα τελευταία αποτελούν αξιόλογο εποπτικό υλικό, αξιοποιήσιμο ειδικά με τη χρήση της νεότερης τεχνολογίας.

Αρχή των Ειδήσεων

Αρχή της σελίδας