ΑΠΟΨΕΙΣ

ΑΠΟΨΕΙΣ

Aπόψεις - Παιδαγωγική και Διδακτική Εκπαίδευση στο πλαίσιο των Θετικών Eπιστημών
Aπόψεις - Πρυτανικές εκλογές: Aνοικτή επιστολή
Aπόψεις - Η Ενωμένη Ευρώπη και οι πολιτισμικές της αξίες
Aπόψεις - Περί κανόνων χρηματοδότησης και επιστημονικών ερωτημάτων
Aπόψεις - Oι Mεταφραστικές Σπουδές στο Πανεπιστήμιο Aθηνών
Aπόψεις - Eμπειρίες από Πανεπιστήμια της αλλοδαπής
Aπόψεις - Αυτοδύναμο το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου
Aπόψεις - Οδηγία Πλαίσιο για τα Ύδατα και Ασωπός Ποταμός
Aπόψεις - Mέλη εκλεκτορικών σωμάτων από Πανεπιστήμια άλλων πόλεων: δικαιοσύνη ή πρόβλημα των Πανεπιστημίων;
Aπόψεις - Περί της καλοπίστου κριτικής του κ. Τσούκα και αυτοκριτικής των ελλήνων πανεπιστημιακών
Aπόψεις - Ερευνητική Δραστηριότητα του Π.Μ.Σ. «Βιολογία της Ασκησης» του T.E.Φ.A.A.
Aπόψεις - «Ιδού ο άνθρωπος» - Κρίκοι στην αλυσίδα της Εξελίξεως του Ανθρώπου
Aπόψεις - Ελληνορωμαϊκές-Ελληνοϊταλικές Σπουδές - Πανεπιστημιακή κοινότητα και αμφίδρομος σεβασμός
Aπόψεις - Προεδρικές εκλογές Ιατρικής Σχολής Αθήνας: διαμαρτυρία φοιτητών
Aπόψεις - Ο εθνικός διάλογος για μια ριζική και γενναία μεταρρύθμιση τής σχολικής μας εκπαίδευσης
Aπόψεις - Οι Εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Ε.K.)
Aπόψεις -H θέση μας στο Σύμπαν
Μη Κρατικά – Ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Ελλάδα: πειραματισμοί και πραγματικότητα
Aπόψεις - H Σύνοδος των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή
Aπόψεις - Δημοκρατία σημαίνει συμμετοχή
Aπόψεις - Βιοτεχνολογία και άνθρωπος, H διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων των επιχειρήσεων
Aπόψεις - Eπιστημονική συνάντηση Ιστορικών σε συνεργασία του Πανεπιστημίου της Minnesota και του Πανεπιστημίου
Aπόψεις - H ενέργεια και η κλιματική αλλαγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση
Aπόψεις - Οι Σλαβικές σπουδές και η ίδρυση Τμήματος στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Aπόψεις - O αθλητισμός των προσώπων με αναπηρία (ΠΜΑ)
Aπόψεις - Η επικοινωνία της ιατρικής πράξης
Aπόψεις -Ετήσιος απολογισμός μιας "μεταρρύθμισης" που... δεν έγινε
Aπόψεις - Ιδιωτικός βίος και νομική προστασία
Aπόψεις - Εγγίζοντας τα όρια της κλασικής ενεργειακής πολιτικής
Aπόψεις - Δρ Γεώργιος Κ. Κοτζιάς (1918-1977): το "ιερόν τέρας" της Νευροφυσιολογίας
Aπόψεις - Η Ιδιωτική Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και τα Ιδιωτικά Πανεπιστήμια στην Κύπρο
Aπόψεις - Η στέγαση των φοιτητών στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Aπόψεις - Οι επιστημονικές και πολιτιστικές δραστηριότητες της Euroclassica και της Ομηρικής Ακαδημίας στη Χίο
Aπόψεις - Δημόσια πρόσωπα, ιδιωτικότητα και μέσα ενημέρωσης
Aπόψεις - Οι σπουδές Μουσειολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Aπόψεις - Η παιδεία του μέλλοντός μας
Aπόψεις - Συνιστώσες, όροι και ενδεχόμενες επιπτώσεις της μονοσήμαντης εφαρμογής της αξιολόγησης
Aπόψεις - Απολογισμός
Aπόψεις - Η Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - Η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - Η Σχολή Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - Η ιδέα του Πανεπιστημίου
Aπόψεις - Η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - Η Σχολή Νομικών, Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - 170 χρόνια προσφοράς του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου
Aπόψεις - Η ιστορία και η προσφορά του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - Τα ανεξάρτητα Τμήματα του Πανεπιστημίου Αθηνών
Aπόψεις - Συνιστώσες, όροι και ενδεχόμενες επιπτώσεις της μονοσήμαντης εφαρμογής της αξιολόγησης
Aπόψεις - Το ιωβηλαίο της Ενωμένης Ευρώπης και το όραμα του Umberto Campagnolo
Aπόψεις - Το Ελληνικό Αντικαρκινικό Ινστιτούτο
Aπόψεις - Ο φαύλος κύκλος με την κιμωλία
Aπόψεις - Ανεργία και τεχνολογία
Aπόψεις - Ε.Φ.Ε.Τ.: Διάγνωση και θεραπεία
Aπόψεις - To 4ο Παγκόσμιο Forum Ύδατος: Ύδωρ, περιβάλλον, ανάπτυξη
Aπόψεις - Το Πανεπιστήμιο Αθηνών μέσα στα δεκαπέντε καλύτερα Πανεπιστήμια της Ευρώπης στη Μαθηματική Στατιστική έρευνα
Aπόψεις - Βιοϊατρική ερευνητική πολιτική στην Ελλάδα: εθνικό αίνιγμα δίχως τέλος;
Aπόψεις - Η έρευνα στην Ελλάδα
Aπόψεις - Τι Πανεπιστήμιο θέλουμε;
Aπόψεις - Aπάντηση σε απαξιωτικό δημοσίευμα για το έργο των μελών Δ.E.Π.
Aπόψεις - Ιδιωτικά Πανεπιστημία στις H.Π.A.: πως επιβιώνουν
Aπόψεις - Ιδιωτικά Πανεπιστημία στις H.Π.A.: πως επιβιώνουν
Aπόψεις - H πολιτική της ισότητας των φύλων στα Πανεπιστήμια
Aπόψεις - Kαι πάλι για την ανώτατη παιδεία
Aπόψεις - Πανεπιστήμια: του Λόγου το Αληθές
Aπόψεις - Ανωτάτη Εκπαίδευση: Δημόσια και Ιδιωτική - Το Κέντρο Ενεργειακής Πολιτικής και Ανάπτυξης (Κ.Ε.Π.Α.)
Aπόψεις - Iδιωτικά σημαίνει αγγλόφωνα πανεπιστήμια
Aπόψεις - Βασική Έρευνα: ο μεγάλος ασθενής
Aπόψεις - Aνεδαφικές οι προτάσεις της Eπιτροπής «Σοφών» για τα A.E.I.
Aπόψεις για τα Πανεπιστήμια Ελλήνων πανεπιστημιακών
Απόψεις - Κτήριο Νομικής - Σεισμός στο Πακιστάν
Απόψεις - Ελληνική Ψυχιατρική Εταιρεία
Απόψεις - Oι γυναίκες στο επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό του Πανεπιστημίου Αθηνών
Απόψεις - Περί εισαγωγικών εξετάσεων
Απόψεις - Η παιδαγωγική προετοιμασία τού εκπαιδευτικού
Απόψεις - Επίδραση ακτινοβολίας κινητής τηλεφωνίας
Απόψεις - Kείμενο Eλλήνων Πανεπιστημιακών για την αξιολόγηση
Απόψεις - Iδού η αξιολόγηση
Απόψεις - Η Ακαδημία Εργασίας: Μια απάντηση
Απόψεις - Aπάντηση στον κ. Φίλια
Απόψεις - Σχετικά με τις Νεοελληνικές Σπουδές στην Τουρκία
Απόψεις - Σχετικά με τη διδασκαλία ξένων γλωσσών
Απόψεις - H αξιολόγηση των Πανεπιστημίων
Απόψεις - Σχετικά με την ίδρυση μη κρατικών Πανεπιστημίων
Απόψεις - Περί μετεγγραφών
Απόψεις - H προπτυχιακή εκπαίδευση στην Iατρική
Απόψεις - Nτόπινγκ: η σοβαρότερη ασθένεια του αθλητισμού
Απόψεις - Η χρήση απαγορευμένων ουσιών στον Αθλητισμό (Ντόπινγκ)
Απόψεις - Η κατασκευή των Φοιτητικών Εστιών στην Πανεπιστημιούπολη
Απόψεις - Η εξελικτική πορεία του ανθρώπου και οι επιπτώσεις της στο περιβάλλον
Απόψεις - Το ατμοσφαιρικό περιβάλλον αλλάζει το κλίμα μας!
Απόψεις - Περί της αναγνώρισης των Kέντρων Eλευθέρων Σπουδών...
Απόψεις - Εθνικός διάλογος για την Παιδεία...
Απόψεις - Μια χαμένη (;) ευκαιρία προβολής τής Αθήνας
Απόψεις - Περί των οικονομικών των Ελληνικών Πανεπιστημίων...
Απόψεις - Περί "μη κρατικών" Πανεπιστημίων...
Απόψεις - Περί εισαγωγικών εξετάσεων...
Απόψεις - Περί της διδασκαλίας ξένων γλωσσών...
Απόψεις - Δημόσια Πανεπιστήμια με δυνατότητα αυτοχρηματοδότησης.
Απόψεις - Σχετικά με την ίδρυση νέων Τμημάτων και Πανεπιστημίων...
Απόψεις - Περί ιδιωτικών Πανεπιστημίων...
Απόψεις - Περί προγραμμάτων σπουδών...
Απόψεις - Περί συγγραμμάτων...
Απόψεις - Περί πτυχίου...
Απόψεις - Αποτελέσματα εισαγωγικών εξετάσεων
σαν χρονογράφημα - Τεχνών Επίσκεψις... Αυλαία
Απόψεις - Aπό την ιστορία του Mαθηματικού Tμήματος
Απόψεις - Κριτική στo νoμoσχέδιo για την αναμόρφωση
των μεταπτυχιακών και της έρευνας

Aπόψεις - Δρ Γεώργιος Κ. Κοτζιάς (1918-1977): το "ιερόν τέρας" της Νευροφυσιολογίας

1/12/2007
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Απόψεις


Δρ Γεώργιος Κ. Κοτζιάς (1918-1977):
το «ιερόν τέρας» της Νευροφυσιολογίας

Του Ομότιμου Καθηγητή της Ιατρικής Σχολής
του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Σπ. Γερ. Μαρκέτου

Το άρθρο αυτό αποτελεί τιμητική αναφορά στον κορυφαίο Έλληνα νευρο-φυσιολόγο Γεώργιο Κ. Κοτζιά που διέπρεψε στην Αμερική, με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από το θάνατο του. Επίσης εξαίρει το γεγονός ότι τα ΕΛΤΑ, μετά τον Γεώργιο Παπανικολάου, τον τίμησαν φιλοτελικά με ειδικό αναμνηστικό γραμματόσημο. Η αναδρομή, επομένως, στη βιοεργογραφία του έχει, εκτός από το ιατροιοτορικό, ευρύτερο ιατροκοινωνικό και γενικότερο ενημερωτικό ενδιαφέρον. Και τούτο γιατί η μελέτη της σταδιοδρομίας του, που άρχισε από το Πανεπιστήμιο Αθηνών, φωτίζει καλύτερα τη ζωή και οικειώνει πληρέστερα τον αναγνώστη με το πρωτοποριακό του έργο, που τώρα το συνεχίζουν νεότεροι συνάδελφοι, ακολουθώντας το δικό του πρότυπο...

Α. Βιογραφικά

Ο Γεώργιος Κ. Κοτζιάς γεννήθηκε στα Χανιά της Κρήτης (16 Ιουνίου 1918). Ήταν ο μεγαλύτερος γιος τού δύο φορές δημοφιλούς πρώτου πολίτη της Αθήνας Κώστα Κοτζιά (1934 και 1951). Άρχισε τις ιατρικές του σπουδές στο Εθνικό και Δρ Γεώργιος Κ. Κοτζιάς (1918-1977): το «ιερόν τέρας» της ΝευροφυσιολογίαςΚαποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, οι οποίες διεκόπησαν μετά την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής εισέβαλαν στην Ελλάδα (1941), ο πεμπτοετής φοιτητής διέφυγε μαζί με τον πατέρα του στις ΗΠΑ, ύστερα από πολλές περιπλανήσεις και μεγάλες περιπέτειες. Εκεί έγινε δεκτός από το Πανεπιστήμιο του Harvard, απ'όπου, μετά μια διετία (1943), έ-λαβε το πτυχίο της Ιατρικής "cum laude". Στις ΗΠΑ ο Δρ. Κοτζιάς αρχικά υπηρέτησε ως βοηθός-ιατρός και μετά ως επιμελητής στα Νευρολογικά, Παθολογοανατομικά και Κλινικά Τμήματατων δύο μεγαλύτερων Νο-σοκομειακών Κέντρων της Βοστόνης. Και στη συνέχεια αφοσιώθηκε στις ερευνητικές αναζητήσεις του: (α) στο Ινστιτούτο Rockefeller, και (β) στο Εθνικό Εργαστήριο του Brookhaven, όπου διετέλεσε Διευθυντής του εκεί Ερευνητικού Κέντρου, στο οποίο πραγματοποιήθηκε μια από τις σημαντικότερες θεραπευτικές επινοήσεις της εποχής του: η διερεύνηση του ρόλου και η χορήγηση της L-DOPA στην καταπολέμηση της νόσου του Parkinson.
Από τις πάμπολλες επίζηλες τιμητικές διακρίσεις του Δρος Κοτζιά σημειώνονται ενδεικτικά μόνο τρεις: το έπαθλο Albert Lasker (1969) και οι δύο αναγορεύσεις του ως επίτιμου διδάκτορα: (α) του Καθολικού Πανεπιστημίου του Santiago της Χιλής, και (β) της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (1976). Όταν πέθανε από καρκίνο του πνεύμονος στη Νέα Υόρκη (13 Ιουνίου 1977) -τρεις ημέρες πριν από την επέτειο των 59ων γενεθλίων του-ήταν τακτικός καθηγητής της Νευρολογίας στο Ιατρικό Κέντρο του Cornell.

Β. Εργογραφικά

Το ερευνητικό έργο του Γεωργίου Κοτζιά επικεντρώνεται στις ακόλουθες 5 ερευνητικές ενότητες:
(α) Εξακρίβωση της βιολογικής σημασίας των ιχνοστοιχείων και ιδιαίτερα του ψευδαργύρου, του καδμίου και του μαγγανίου.
(β) Μελέτη του μεταβολισμού του νευρικού συστήματος.
(γ) Χρήση των ραδιοϊσοτόπων στην κλινική ιατρική,
(δ) Παθογένεια της νεφρικής πρωτεϊνουρίας, και
(ε) Πειραματική και κλινική έρευνα της θεραπείας της νόσου του Parkinson (L-DOPA) που άνοιξε νέους ορίζοντες στη νευροφυσιολογία και τη νευροχη-μεία του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστές και νευροπεπτίδια).
Είχε προηγηθεί μια πολύ σημαντική μελέτη του στο Santiago της Χιλής (με τη συνεργασία του εκεί Καθολικού Πανεπιστημίου) με σκοπό τη διερεύνηση της νευρολογικής συμπτωματολογίας που εκδηλώνεται στους εργάτες των μεταλλωρυχεί-ων κατά τη χρονία δηλητηρίαση τους με μαγγάνιο. Η συνολική αποτίμηση της εργογραφίας του Γεωργίου Κοτζιά -και όχι μόνο η ανακάλυψη της L-DOPA που α-σφαλώς ήταν μια από τις σπουδαιότερες θεραπευτικές συμβολές της Νευρολογίας κατά τελευταία 50 χρόνια- κρινόμενη στην αυγή της τρίτης χιλιετίας, μαρτυρεί ότι ο κορυφαίος Έλληνας ερευνητής ανήκει στη γενιά των πρωτοπόρων νευροφυσιολόγων που προηγήθηκαν της εποχής τους, χάραξαν νέους δρόμους στη νευροχημεία του εγκεφάλου και προέβλεψαν τη διαγραφόμενη νευροβιολογική επανάσταση της εποχής μας.

Γ. Μαρτυρίες

Οι διθυραμβικές κρίσεις είναι πολλές και τα εγκωμιαστικά σχόλια των ξένων επιφανών ερευνητών είναι αναρίθμητα και γνωστά. Οι δύο κορυφαίοι Έλληνες βιοεπιστήμονες, που άρχισαν την επιστημονική σταδιοδρομία τους στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, ο Γεώργιος Ν. Παπανικολάου και ο Γεώργιος Κ Κοτζιάς, τιμήθηκαν επάξια από τα ΕΛΤΑ με την έκδοση ειδικών αναμνηστικών γραμματοσήμων (το 1983 ο ένας και το 2007 ο άλλος). Το ερευνητικό των έργο (PAP-TEST ο ένας και L-DOPA ο άλλος) είχε παγκόσμια εμβέλεια και ιατροκοινωνική απήχηση που εξακολουθεί ακόμη και επί των ημερών μας να είναι στο προσκήνιο της επικαιρότητας. Τα επιτεύγματα των άντεξαν στη δοκιμασία του χρόνου παρά το σαρωτικό καταιγισμό των νέων επινοήσεων της ιατρικής τεχνολογίας της εποχής μαςΓια τούτο περιορίζομαι να αναφερθώ σε κάτι που είναι λιγότερο γνωστό! Όταν από τα μέσα του 20ού αιώνα η Δυτική Ιατρική άρχισε να απομακρύνεται από την παραδο-σιακά ανθρωποκεντρική αποστολή της, εξελισσόμενη ραγδαία σ'έναν αχαλίνωτο τεχνοκρατικό γιγαντισμό, ο διορατικός Γεώργιος Κοτζιάς ακολούθησε τη μέση οδό, τασσόμενος αναφανδόν υπέρ της ενδιάμεσης τεχνολογίας. «Η κλινική εφαρμογή της» -έλεγε- «ανακουφίζει τους αρρώστους και αναπτερώνει τις ελπίδες των. Η χρησιμότητα της είναι άμεσα εφαρμόσιμη εδώ και τώρα» ("here and now"). Παρά τη βαθιά τε-χνοκρατική του παιδεία ήταν αφοσιωμένος στην ανθρωπιστική αποστολή της Επιστήμης του, που γεννήθηκε από τον άνθρωπο και για τον άνθρωπο. Και παρά το γεγονός ότι ζούσε στη Μέκκα της τεχνολογίας ήταν υπέρμαχος της συμπληρωματικότητας της πανίσχυρης τεχνοκρατίας με τις παραδοσιακές αξίες της ανθρωπιστικής ιατρικής. Είχε άμεση επικοινωνία με τους αρρώστους, κατανοούσε τα άγχη τους και επεσήμανε τη θεραπευτική σημασία που έχει η ελπίδα και η πίστη στο θεό. Ο χρόνος τον δικαίωσε απόλυτα!
«Είμαι ένας άνθρωπος» -έγραψε- «που μάχεται ώς το τέλος. Για να δοθεί, όμως, η μάχη με την αρρώστια χρειάζεται πίστη. Αντλώ κουράγιο από την πίστη μου στη ζωή...». Και συχνά θυμόταν τη φράση που αποτύ-πωνε ο Αλσατός ιεραπόστολος Albert Schweitzer στις αναμνήσεις του με τίτλο «Η ζωή μου και η σκέψη μου»: «Όποιος έχει αποφασίσει να κάνει στη ζωή του το καλό, ας μην περιμένει ότι οι άνθρωποι θα απομα-κρύνουν από το δρόμο του τα εμπόδια! Πρέπει μοιραία να περιμένει ότι, αντίθετα, θα του προσθέσουν κι άλλα και ότι μόνο με τη δύναμη και την πίστη μπορεί να τα παραμερίσει ...».

Δ. Επισημάνσεις

Η ζωή και το έργο του Γεωργίου Κοτζιά θύμισαν σ'ολόκληρο τον κόσμο ότι υπάρχει Ελλάδα και εκτός της Ελλάδας: ο απόδημος ελληνισμός, θύμισαν ότι Ελλάδα δεν σημαίνει μόνο μνημεία και κλασικά κείμενα ή μόνο τη χώρα με την πλουσιότερη ιατρική κληρονομιά, θύμισαν ότι σήμερα υπάρχει μια δημιουργική επιστημονική ομογένεια που μεγαλουργεί σε παγκόσμια κλίμακα! Με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συνεισφορά του στη νευροφυσιολογία που συνέβαλε καθοριστικά στις σημερινές ραγδαίες εξελίξεις των νευροεπιστημών. Το όνομα του «ιερού τέρατος» της νευροφυσιολογίας -το οποίο οι παρκινσονικοί ασθενείς του Νέου Κόσμου τίμησαν με τον τίτλο του «ανθρωπιστή-ευεργέτη της ανθρωπότητας»- επάξια συγκαταλέγεται ανάμεσα στους πρωτοπόρους ερευνητές οι οποίοι εκπροσωπούν την ιατρική γενιά που κατέγραψε και έθεσε τις βάσεις των πρόσφατων επιτευγμάτων των νευροεπιστημών και προέβλεψε τις διαγραφόμενες εξελίξεις της βιο-ιατρικής έρευνας του 21ου αιώνα.



Αρχή των Ειδήσεων

Αρχή της σελίδας