ΕΙΔHΣΕΙΣ - ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

ΕΙΔHΣΕΙΣ - ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Ειδήσεις - Επικαιρότητα #168
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #167
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #165
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #163
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #161
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #160
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #159
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #157
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #155
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #154
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #152
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #150
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #149
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #147
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #146
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #145
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #143
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #141
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #140
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #139
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #137
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #135
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #134
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #133
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #132
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #128
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #124
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #122
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #120
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #118
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #116
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #115
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #113
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #112
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #110
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #109
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #108
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #107
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #106
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #105
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #104
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #102
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #101
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #100
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #99
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #97
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #96
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #95
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #94
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #93
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #92
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #91
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #90
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #88
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #87
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #86
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #84
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #83
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #82
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #81
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #80
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #79
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #78
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #77
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #76
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #75
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #74
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #73
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #72
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #71
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #70
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #69
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #67-68
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #66
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #65
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #64
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #63
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #62
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #61
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #60
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #58-59
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #57
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #56
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #55
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #54
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #53
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #52
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #51
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #50
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #49
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #48
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #47
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #46
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #45
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #44
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #43
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #42
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #41
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #40
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #39
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #37-38
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #36
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #35
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #34
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #32-33
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #31
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #30
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #29
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #27-28
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #26
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #25
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #24
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #23
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #22
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #20-21
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #19
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #18
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #17
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #15-16
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #14
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #13
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #12
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #11
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #10
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #9
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #8
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #7
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #6
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #5
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #4
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #3
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #2
Ειδήσεις - Επικαιρότητα #1

Ειδήσεις - Επικαιρότητα #137

1/1/2009
Κείμενο: Συντακτική Ομάδα
Μορφή εύκολης εκτύπωσης

Ειδήσεις - Επικαιρότητα



Δεκέμβρης 2008: Σημαντικές ζημιές από εκείνους που αφού βανδάλισαν δρόμους και καταστήματα «χτύπησαν» και το Δημόσιο Πανεπιστήμιο


Σημαντικές είναι οι ζημιές που υπέστη το Πανεπιστήμιο Αθηνών από την πυρκαγιά και τους βανδαλισμούς που έγιναν στην διάρκεια επεισοδίων στο κέντρο της Αθήνας.
Σύμφωνα με τα έγγραφα που απεστάλησαν από την Tεχνική Yπηρεσία του Πανεπιστημίου στο Yπουργείο Παιδείας, υπέστησαν σοβαρές ζημιές:
• Το κτήριο επί των οδών Ακαδημίας 47 και Σίνα, το οποίο στεγάζει γραφεία καθηγητών και βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής. Το κτήριο υπέστη σοβαρές ζημιές από πυρκαγιά που προκλήθηκε στο ισόγειο του κτιρίου. Κατεστράφη ολοσχερώς το ισόγειο, μέρος του υπογείου και του πρώτου ορόφου και ερυπάνθησαν από τους καπνούς οι όψεις του κτηρίου. Υπάρχει σοβαρή ζημιά σε τμήματα του Φέροντος Oργανισμού του κτηρίου.
• Στο Κεντρικό Κτήριο του Πανεπιστημίου Αθηνών υπάρχουν ζημιές, τόσο σε δομικά στοιχεία (πόρτες, τοιχοποιία, τζάμια, μάρμαρα), όσο και σε εξοπλισμό (ηλεκτρονικούς υπολογιστές, έπιπλα κ.λπ.). Eπίσης κάηκε το φορτηγάκι του Tμήματος Πρωτοκόλλου.
• Ζημιές έχουν καταγραφεί και στο κτήριο της Νομικής Σχολής σε ξύλινες και μεταλλικές θύρες στο ρολό ασφαλείας της εισόδου, παραβίαση εσωτερικών θυρών αμφιθεάτρων και κλιμακοστασίων, καταστροφές σε πυροσβεστικές φωλιές, σπασμένες μαρμάρινες πλάκες από την εξωτερική επένδυση του κτηρίου, το εξωτερικό κλιμακοστάσιο και κεραμικά πλακίδια από τις εσωτερικές επενδύσεις κ.α. Από τις Πρυτανικές Aρχές του Πανεπιστημίου Αθηνών έχουν ήδη γίνει οι απαραίτητες ενέργειες για την αποκατάσταση των ζημιών.

Tο «χτύπημα» κατά του Δημόσιου Πανεπιστημίου, του Aντιπρύτανη καθηγητή κ. I. Kαράκωστα

Hταν Δευτέρα απόγευμα, πριν από ενάμιση περίπου μήνα (8/12/2008), όταν κατεβήκαμε από το σπίτι μας με τη γυναίκα μου για να δούμε τι γίνεται στον χώρο του πανεπιστημίου, όπου βρίσκονταν μαζεμένοι χιλιάδες άνθρωποι και επικρατούσε ένας ανείπωτος αναβρασμός. Είχαν προηγηθεί τα τραγικά γεγονότα του άδικου χαμού του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου και φαινόταν ότι από στιγμή σε στιγμή θα ξεσπούσε θύελλα, η οποία, όπως σκεφτήκαμε φωναχτά, θα παρέσυρε και το ιστορικό κτήριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου.
Χιλιάδες άνθρωποι κατέκλυζαν τους γύρω χώρους του Πανεπιστημίου, άνθρωποι όλων των ηλικιών, άλλοι με πανό, άλλοι χωρίς, άλλοι ξεκάθαρων προθέσεων διαμαρτυρίας και άλλοι πάλι λιγότερο ανοικτοί απέναντι στους λόγους που τους έφεραν εκείνο το απόγευμα στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά σε ένα από τα αρχαιότερα, σημαντικότερα και ωραιότερα κτήριά της. Ήταν ένα σιωπηλό αλλά και οργισμένο πλήθος που θύμιζε λάβα έτοιμη να κατρακυλήσει και να σκεπάσει τα πάντα.

Μ' αυτές τις σκέψεις πήρα τηλέφωνο τον γενικό γραμματέα του Πανεπιστημίου που βρισκόταν εκείνη τη στιγμή μέσα στο κτήριο. Το πρώτο που με ρώτησε ήταν αν θα πρέπει να επιτρέψουμε στους διαδηλωτές να μπουν μέσα στο Πανεπιστήμιο. Του απάντησα μονολεκτικά και η απάντηση μου συνέπλεε με την προηγηθείσα απόφαση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου μας: Το Πανεπιστήμιο θα έπρεπε να μείνει κλειστό. Το κτήριο, ωστόσο, το πολιορκούσε το πλήθος από παντού. Εκατοντάδες άνθρωποι προσπαθούσαν να μπουν μέσα με τη βία.
Η γυναίκα μου κι εγώ διασχίσαμε με δυσκολία το πολύβουο πλήθος και τελικά φτάσαμε στην είσοδο του κτηρίου. Εκείνη τη στιγμή διαπιστώσαμε ότι, προφανώς από τις πλαϊνές πόρτες, το κτήριο είχε παραβιαστεί και ένας μεγάλος όγκος διαδηλωτών βρισκόταν ήδη στον εσωτερικό χώρο του. Αυτοί οι άνθρωποι δεν είχαν παραβιάσει απλά το κτήριο. Είχαν σχεδόν γκρεμίσει την κεντρική του είσοδο. Τότε, τηλεφώνησα στον γενικό γραμματέα και πάλι και του έδωσα την εντολή να ανοίξει η είσοδος του κτηρίου, καθώς δεν είχε πλέον νόημα να την κρατάμε κλειστή. Η κατάληψη είχε συντελεστεί ήδη. Με τη βία θα είχαμε μεγαλύτερα προβλήματα και περισσότερες καταστροφές από όσες είχαμε ήδη.
Πράγματι, ανοίξαμε την πόρτα και το πλήθος κατέκλυσε τον ισόγειο χώρο του κτηρίου. Στο μεταξύ τα δακρυγόνα και οι βόμβες κρότου-λάμψης είχαν απλώσει τη δική τους «πολιορκία», στον στενό περιβάλλοντα χώρο του κτηρίου. Η κατάσταση αυτή οδήγησε το κύμα των διαδηλωτών που εκινείτο στον εξωτερικό χώρο του Πανεπιστημίου να καταφεύγει τελικά μέσα στο κτήριο για να προστατευτεί. Στους προαύλιους χώρους οι καταληψίες άρχισαν να καίνε ό,τι μπορούσε να καεί, από τους χώρους που είχαν καταλάβει: καρέκλες, γραφεία, ξύλινες προθήκες, για να προφυλαχθούν μέσω της φωτιάς από τα δακρυγόνα. Μέσα σε λίγα λεπτά το πλήθος έχασε τη φυσιογνωμία του διαμαρτυρόμενου πολίτη που προκαλεί με την εικόνα του συγκίνηση και μετατράπηκε σε ένα απέραντο ανθρώπινο ποτάμι άναρχης και βίαιης αγανάκτησης.

Εκείνη τη στιγμή κάποιος με φώναξε και με ειδοποίησε ότι μπήκαν και στο γραφείο μου. Έσπευσα αμέσως εκεί και είδα μια ομάδα μασκοφόρων να ψάχνουν στον χώρο βιαστικά για να εντοπίσουν πράγματα αξίας, τα οποία θα μπορούσαν να αφαιρέσουν και στη συνέχεια να εκποιήσουν. Μεταξύ αυτών είχαν αφαιρεθεί ήδη από το γραφείο μου και μια σειρά αναμνηστικών μεταλλίων που είχα από τις επισκέψεις μου σε άλλα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Ακόμα, εκλάπησαν μερικά αντικείμενα συμβολικής, αλλά και άλλα πραγματικής αντικειμενικής αξίας, Όταν άκουσαν τις φωνές μου, οι εισβολείς αυτοί φοβήθηκαν και τράπηκαν σε φυγή, ενώ με τη βοήθεια ενός άνδρα περίπου 50 ετών, που έμοιαζε να έχει ηγετικό ρόλο ανάμεσά τους, κατόρθωσα να κλειδώσω τον κύριο χώρο του γραφείου. Έτσι, σώθηκε το γραφείο μου από μεγαλύτερες καταστροφές και εμπρησμούς, αφού ο άνδρας εκείνος μου υποσχέθηκε ότι θα φρόντιζε να μην λεηλατηθεί άλλο ο χώρος. Πράγματι, μετά από εκείνη την κατάληψη, εάν εξαιρέσει κανείς μερικές ακόμη αποτυχημένες απόπειρες παραβίασης, ο χώρος του γραφείου μου έμεινε περαιτέρω αλώβητος.
Στη συνέχεια, με τον γενικό γραμματέα και τους λίγους υπαλλήλους που βρίσκονταν στο κτήριο κλείσαμε τα γραφεία του Πρύτανη και των δυο άλλων Αντιπρυτάνεων ώστε να αποτρέψουμε περαιτέρω επέκταση της κατάληψης.
Στο μεταξύ η ρίψη καπνογόνων συνεχίστηκε αμείωτη και τα αέρια άρχισαν να μπαίνουν πια στους εσωτερικούς χώρους του κτηρίου, κάτι που ήταν εξαιρετικά οδυνηρό για όλους εμάς που δεν είχαμε προετοιμαστεί με τα κατάλληλα απωθητικά υγρά. Εκείνο που αποτέλεσε όμως για όλους μας την οδυνηρότερη έκπληξη, ήταν όταν διαπιστώσαμε ότι οι καταληψίες άνοιξαν την πόρτα του καυστήρα του πανεπιστημίου και άρχισαν να χρησιμοποιούν τις δεξαμενές πετρελαίου του κτηρίου, για να γεμίζουν τα μπουκάλια που είχαν μαζί τους ως πολεμοφόδια. O κίνδυνος ανάφλεξης ήταν υπαρκτός και δυστυχώς κοντινός. Με μια θαρραλέα προσπάθεια, ο γενικός γραμματέας τους έδιωξε από τους χώρους των καυσίμων και κλείδωσε την πόρτα τους.

Σε άλλο χώρο του κτηρίου άρχισαν να οργανώνονται οι πρώτες συνελεύσεις των καταληψιών. Όταν ρωτήσαμε τι να περιμένουμε, μας απάντησαν ότι η απόφασή τους θα ληφθεί με… δημοκρατικές διαδικασίες. Μεταξύ των καταληψιών αυτών βρίσκονταν αλλοδαποί, ενώ άκουσα πολλούς να μιλούν στα Ιταλικά. Το πλήθος εκείνο το αποτελούσαν πλέον νέα παιδιά, μεγαλύτεροι σε ηλικία, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές εμπόλεμοι, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές θεωρητικοί, κοινοί κλέφτες και πλιατσικολόγοι, ναρκομανείς κ.ο.κ.
Η κατάληψη έληξε τις πρώτες πρωϊνές ώρες της επόμενης ημέρας. Oι καταστροφές που έγιναν στη διάρκειά της, στα μνημεία, τους εσωτερικούς, αλλά και τους περιβάλλοντες χώρους ήταν σημαντικότατες. Το ίδιο βράδυ κάηκε ολοσχερώς και η βιβλιοθήκη Ευρωπαϊκών Σπουδών της Νομικής Σχολής στη συμβολή των οδών Σίνα και Ακαδημίας. Λόγω της φωτιάς που άναψε στη διάρκεια των επεισοδίων, επηρεάστηκε η στατικότητα του κτηρίου, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να λειτουργήσουν τα διδακτήρια του Ιδρύματος σε κανένα από τους ορόφους του.
Προσπάθειες για κατάληψη του κτηρίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, είχαμε ώς σήμερα, σε όλα τα συλλαλητήρια που γίνονται στο κέντρο της Αθήνας. Μετά τη λήξη τους, ομάδες διαμαρτυρομένων, εξοπλισμένοι πολλές φορές με ρόπαλα, σιδηρολοστούς και άλλα αντικείμενα προσπαθούσαν κάθε φορά, εξωθούμενοι συχνά από τα δακρυγόνα, να καταφύγουν στο κεντρικό κτήριο της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου μας.
Κάθε φορά που διοργανώνεται μια πορεία, σπάνε τις αλυσίδες που κρατούν κλειστές τις πόρτες, σπάνε τα τζάμια, προσπαθούν να παραβιάσουν τις πόρτες. Στο συλλαλητήριο που έγινε στις 9 Ιανουαρίου μάλιστα, διαδηλωτές πήδηξαν τα κάγκελα από την πλευρά της οδού Ρήγα Φεραίου και ένας μασκοφόρος ανάμεσα τους, προσπάθησε να σπάσει την πλαϊνή πόρτα του κτηρίου.

Όταν οι Πρυτανικές Αρχές και πολλοί συνάδελφοι βγήκαμε στο μπαλκόνι του επάνω ορόφου και τον αποδοκιμάσαμε με έντονες φωνές, αποφάσισε να μας απαντήσει με διαφορετικό τρόπο. Έσπασε τα μάρμαρα από τα πεζούλια του κτηρίου σε αρκούντως επικίνδυνα, θα έλεγα θανατηφόρα, κομμάτια μεγέθους πακέτου τσιγάρων και τα εκτόξευσε εναντίον μας, απειλώντας ότι θα μας έχει υπόψιν του σε προσεχείς δραστηριότητες του. Ευτυχώς για όλους μας, κάποιος άλλος διαδηλωτής τον έπεισε να ξαναπηδήξει τα κάγκελα και να φύγει εγκαταλείποντας την πολιορκία του.
Oι παραπάνω περιγραφές αποτελούν τα γεγονότα όπως τα ζήσαμε τον τελευταίο μήνα από τη διοίκηση του Πανεπιστημίου Αθηνών. Λυπάμαι, αλλά πρέπει να πω, ότι αυτό είναι το άσυλο σήμερα στα Πανεπιστήμια μας. Πρέπει να ειπωθεί βέβαια, ότι σε όλες τις περιπτώσεις εγκληματικών πράξεων όπου απειλείται η ζωή ανθρώπων, οι Πρυτανικές Αρχές θα πρέπει να έχουν τη βοήθεια των αστυνομικών δυνάμεων. Σχεδόν ποτέ δεν την έχουν. Γιατί δεν μπορούν, διερωτώμεθα, να προφυλάξουν το ιστορικό κτήριο, ένα από τα τρία κτήρια που εκφράζουν τον σύγχρονο ελληνικό πολιτισμό;
Γιατί δεν προστατεύουν τα Πανεπιστήμια όπως προστατεύουν τη Βουλή, τα υπουργεία ή το Προεδρικό Μέγαρο; Έχει παύσει για την σύγχρονη Πολιτεία το Πανεπιστήμιο να έχει τη σημασία του;

Τελειώνω με τις παρακάτω σκέψεις: ο λόγος που -ιστορικώς- θεσπίστηκε το άσυλο είναι προφανής. Άσυλο έρευνας, διδασκαλίας, ελεύθερης διακίνησης ιδεών και χώρος προάσπισης των αγαθών, που συνδέονται αναπόσπαστα με την αξία του ανθρώπου μέσα σε καθεστώς ή κλίμα αμφισβήτησης των θεμελιωδών αξιών του και της ελεύθερης δημοκρατικά κατοχυρωμένης δράσης. Με την πάροδο των ετών, μετά την εγκαθίδρυση της δημοκρατίας και την παγίωση των δημοκρατικών θεσμών, την κατοχύρωση των ατομικών ελευθεριών σε όλα τα επίπεδα και έναντι όλων, ο δικαιοηθικός λόγος ύπαρξης του ασύλου έπαψε να υπάρχει. Η διατήρηση του όρου σε νομικά κείμενα, ακόμη και στο Σύνταγμα, έχει τεράστια ασφαλώς
ηθική-ιστορική αξία γιατί συμβολίζει το ιδεώδες της ελευθερίας ως πανανθρώπινης και διαχρονικής αξίας στην πορεία προς την κατάκτηση της δημοκρατίας. Σήμερα, υπό καθεστώς πλήρους κατοχύρωσης των δημοκρατικών θεσμών και υπό το φως των δικαιοηθικών επιταγών των διεθνών Συμβάσεων, του Συντάγματος, των κοινών νόμων που κατοχυρώνουν απολύτως το άσυλο ως χώρο ανάπτυξης της ιδιωτικότητας και της προσωπικότητας εν γένει του ανθρώπου, και στο πεδίο της δημόσιας δράσης και σε επίπεδο ατομικής έκφρασης αλλά πάνω από όλα στους χώρους εργασίας, εκπαίδευσης, επιστημονικής δράσης, έρευνας και διδασκαλίας, αφαιρούν από την έννοια του ασύλου όπως αυτό χρησιμοποιείται για άλλους από τον προορισμό του λόγους, περιεχόμενο και κάθε νομική δεσμευτικότητα. Το άσυλο -σε κάθε ευνομούμενη Πολιτεία- προστατεύεται από το νόμο, ως απόλυτη πολιτειακή αλλά και υπερνομοθετική ηθική επιταγή παντού και πάντα, π.χ. στο σπίτι, στο γραφείο, στους ιδιωτικούς χώρους, με τους περιορισμούς που επιβάλλουν βεβαίως προάσπιση της αξίας των συνανθρώπων μας υπό την έννοια της ακώλυτης δράσης των συνυφασμένων με την αξία του ανθρώπου δραστηριοτήτων.
Το άσυλο είναι κατοχυρωμένο δικαίωμα όλων των πολιτών έναντι πάντων που ασκούν βία και προσπαθούν να το καταπατήσουν χωρίς ίχνος δημοκρατικής νομιμοποίησης.


Αρχή των Ειδήσεων

Μνήμη Aικατερίνης Kαμαρέττα-Πίσση

Μετά από πολύχρονη και καρτερική πάλη με την ασθένεια η Κατερίνα Καμαρέττα-Πίσση μετέστη ένθα ουκ έστι πόνος. Όχι μόνον οι συνάδελφοί της του Τομέα Κλασικής Φιλολογίας, τον οποίο με αφοσίωση υπηρέτησε, αλλά και όσοι είχαν την τύχη να τη γνωρίσουν αισθάνθηκαν βαρύ το πλήγμα από την απώλεια της. O υπερθετικός βαθμός για να χαρακτηρισθούν η σπάνια προσωπικότητα και οι αρετές της Κατερίνας δεν θα αποτελούσε υπερβολή , όπως συνήθως συμβαίνει όταν κάποιος περνά στην αιωνιότητα.
Αρίστη στις επιδόσεις της από τα μαθητικά της χρόνια εισάγεται πρώτη στη Φιλοσοφική Σχολή και αποφοιτά επίσης με βαθμό Άριστα (πρώτη μεταξύ των πρώτων). Ακολουθούν τα χρόνια των μεταπτυχιακών σπουδών της στη Γερμανία με υποτροφίες του ΙΚΥ και του Γερμανικού κράτους, ο διορισμός της ως βοηθού αρχικά και η ένταξη της στη βαθμίδα του λέκτορα αργότερα. Στο πρόσωπό της συνδυάστηκαν κατά τρόπο μοναδικό η βιωματική ενασχόληση με την αρχαία ελληνική γραμματεία, η αγάπη, η ευαισθησία και η γνώση για τη λογοτεχνία, το θέατρο και τη μουσική και η κάρπωση των ανθρωπιστικών ιδεωδών με τις έμφυτες αρετές της : την ευγένεια, την ανιδιοτέλεια, την προσήνεια, το αίσθημα δικαίου, το αληθινό ενδιαφέρον της για τους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω της. Το ενδιαφέρον αυτό εκδηλωνόταν συνεχώς τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Ηταν παρούσα σε ό,τι αφορούσε τα κοινά, υποστηρίζοντας με παρρησία και επιχειρήματα τις θέσεις της, αναλαμβάνοντας ευθύνες, δραστήρια πάντοτε και μαχητική με τον δικό της τρόπο, χωρίς να υποτιμά, να προσβάλλει ή να αγνοεί τον αντίπαλο.
Oραματιζόταν το Δημόσιο Πανεπιστήμιο ως μια πνευματική κυψέλη, ως μια πηγή «παιδείας» για διδάσκοντες και διδασκόμενους, και δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ότι το όραμα αυτό ήταν εφικτό ακόμα και όταν όλα γύρω της έμοιαζαν να την διαψεύδουν.
Μοναδική επίσης ήταν η ιώβεια υπομονή της να ακούει, να καθοδηγεί και να ενισχύει τους φοιτητές της. Αυστηρή με τον εαυτό της, τελειομανής, με μιαν ακόρεστη φιλομάθεια που ακόμα και στα τελευταία, δύσκολα χρόνια, δεν κατασιγάστηκε, αγωνιούσε ειλικρινά μήπως κάτι της διαφύγει από την πρόοδο της επιστήμης και της έρευνας και με αυστηρότητα αυτοαξιολογούσε την αποτελεσματικότητα του διδακτικού της έργου.
Γενική ήταν όχι απλώς η εκτίμηση αλλά ο θαυμασμός και η αγάπη συναδέλφων και φοιτητών για το ανεπίληπτο ήθος, την ευαισθησία και την ανθρωπιά της.
O Τομέας Κλασικής Φιλολογίας, η Φιλοσοφική Σχολή αλλά και το Πανεπιστήμιο γενικότερα δεν έχασαν απλώς ένα επίλεκτο μέλος τους αλλά ένα πολύτιμο κόσμημα που πολύ δύσκολα θα μπορέσει να αναπληρωθεί.

Θ. Mικρογιαννάκη
Ψήφισμα της Συγκλήτου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών
Αθήνα, 12 Ιανουαρίου, 2009

Η Σύγκλητος του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών σε έκτακτη συνεδρία της μετά το θλιβερό άγγελμα του θανάτου της Λέκτορος του Τμήματος Φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗΣ ΚΑΜΑΡΕΤTΑ-ΠΙΣΣΗ εκφράζει τη βαθύτατη θλίψη και οδύνη για την απώλεια της διακεκριμένης επιστημονος και επίλεκτου μέλους της Πανεπιστημιακής Κοινότητας που με το ήθος, την απόλυτη αφοσίωση στο καθήκον, την αγάπη της για τον πανεπιστημιακό θεσμό και την άριστη επιστημονική της κατάρτιση προσέφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες στο Τμήμα Φιλολογίας, στη Φιλοσοφική Σχολή και γενικότερα στο Πανεπιστήμιο και αποφασίζει:

Να αναρτηθεί μεσίστια η σημαία του Πανεπιστημίου για τρεις ημέρες.
1. Να κατατεθεί στεφάνι στη σορό της.
2. Να εκφραστούν συλλυπητήρια στην οικογένειά της.
3. Να δημοσιευθεί το ψήφισμα αυτό στον ημερήσιο τύπο.

O Πρύτανης Oι Συγκλητικοί




Αρχή των Ειδήσεων



Επίδοση Τιμητικού Τόμου στον τέως Πρύτανη Eπίτιμο Kαθηγητή κ. Γεώργιο Δ. Μπαμπινιώτη

Τον τ. Πρύτανη και επίτιμο Καθηγητή του Τμήματος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής κ. Γεώργιο Μπαμπινιώτη τίμησε το Πανεπιστήμιό μας με την επίδοση τιμητικού τόμου, την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 19.00 στη Μεγάλη Αίθουσα Τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Η τελετή πραγματοποιήθηκε μέσα σε μια κατάμεστη αίθουσα, σε κλίμα συγκίνησης. Η προσφορά του τιμωμένου τόσο στην επιστήμη, όσο και σε όλα τα αξιώματα που έχει υπηρετήσει στο Πανεπιστήμιο μας είναι ευρεία, ουσιαστική, ορατή και αδιαμφισβήτητη.
Την εκδήλωση παρακολούθησαν άνθρωποι από τον χώρο της πολιτικής, της εκκλησίας και των γραμμάτων. O Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, δύο πρώην Πρωθυπουργοί, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και ο Ιωάννης Γρίβας, ο Πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Σιούφας, η πρώην Πρόεδρος Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη, η υπουργός Απασχόλησης Φάνη Πάλλη-Πετραλιά, ο υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Σπύρος Ταλιαδούρος, εκ μέρους του Yπουργού Παιδείας ο Eιδικός Γραμματέας κ. A. Kυριαζής, πολλοί βουλευτές και πλήθος ακαδημαϊκών ήταν μεταξύ των παρευρεθέντων.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με την προσφώνηση του Πρύτανη, καθηγητή κ. Χρήστου N. Κίττα, ο οποίος σημείωσε ότι πρόκειται για μια τελετή με διπλό συμβολισμό, την απότιση της πρέπουσας τιμής στον τιμώμενο και συνάμα την ανταπόδοση τιμής στους τιμώντες με δεδομένη και ευρύτατα γνωστή την προσωπικότητα, το έργο και την προσφορά του τιμώμενου. Αναφέρθηκε στον κ. Μπαμπινιώτη λέγοντας ότι « Έχει λαμπρύνει το Πανεπιστήμιό μας διαμορφώνοντας πρότυπο επιστήμονα, ακαδημαϊκού δασκάλου και ανθρώπου, το οποίο αποτελεί σημείο αναφοράς για τους νεότερους». Συνοψίζοντας, ο κ. Χρήστος N. Κίττας τόνισε ότι «ο τιμώμενος συνάδελφος αποτελεί μια πολυδύναμη χαρισματική προσωπικότητα, προικισμένος με σπάνια προσόντα και αρετές και ότι η προσφορά του στην επιστήμη, την παιδεία, τον πολιτισμό, την κοινωνία και το έθνος είναι ανεκτίμητη».
Χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντιπρύτανης Oικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης καθηγητής κ. Δημοσθένης Ασημακόπουλος, χαρακτηρίζοντας τον τιμώμενο μια προσωπικότητα της Επιστήμης και των Γραμμάτων και υπογράμμισε ότι το Πανεπιστήμιο έχει κερδίσει πολλά από τον καθηγητή κύριο Μπαμπινιώτη. Συγκινημένος ο κ. Ασημακόπουλος προσέθεσε ότι «O ομιλών θα ήθελε μόνο να πει στην εκλεκτή αυτή ομήγυρη τις άριστες εντυπώσεις που έχει διατηρήσει από τη συνεργασία με τον κύριο Μπαμπινιώτη κατά τη διάρκεια της συνυπηρέτησης στις πρυτανικές αρχές, να εξάρει τον δυναμισμό του, τον χαρακτήρα του και την προσήνεια του». Ενώ, έκλεισε την ομιλία του αναφωνώντας «άξιος».
Χαιρετισμό απηύθυνε, επίσης, η Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής, καθηγήτρια κυρία Μαρίκα Θωμαδάκη, η οποία μίλησε για ένα επιστημονικό αφιέρωμα σε μια μορφή που σφραγίζει με επιστημονικό κύρος την πορεία όχι μόνο της Φιλοσοφικής Σχολής, αλλά και ολόκληρης της πανεπιστημιακής κοινότητας. O Πρόεδρος του Τμήματος Φιλολογίας, καθηγητής κ. Ανδρέας Βοσκός εξέφρασε την ευγνωμοσύνη, τον σεβασμό, την περηφάνια, την εκτίμηση και την αγάπη του. Τέλος, η Διευθύντρια του Τομέα Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας, καθηγήτρια κυρία Δέσποινα Χειλά-Μαρκοπούλου αναφέρθηκε στην πρωτοβουλία του Τομέα να επιμεληθεί την έκδοση ενός τιμητικού τόμου τον οποίο, με τον τίτλο «Γλώσσης Χάριν», προσέφερε με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση, ενώ παράλληλα με αυτόν τον τρόπο τιμά τον πρωτομάστορά του.


Η εκτενέστερη παρουσίαση του επιστημονικού έργου του τιμώμενου υλοποιήθηκε με πέντε ομιλίες. Αναλυτικότερα, η επίτιμη καθηγήτρια του Τμήματος Φιλολογίας, κυρία Δήμητρα Θεοφανοπούλου-Κοντού πραγματοποίησε ομιλία με θέμα: «O Γεώργιος Μπαμπινιώτης και η Γλωσσολογία», όπου, όπως ανέφερε και η ίδια, προσπάθησε να υπογραμμίσει ορισμένες πλευρές του επιστημονικού του έργου, το οποίο θεωρεί ότι είναι πραγματικά συμβολή στην επιστήμη, τονίζοντας παράλληλα όψεις της προσωπικότητάς του, όπως τις έχει βιώσει κατά τη μακροχρόνια συνεργασία τους. Τόνισε ότι ο κ. Μπαμπινιώτης έχει σφραγίσει με το έργο του ένα ευρύ φάσμα γνωστικών αντικειμένων με κοινό σημείο αναφοράς τη γλώσσα και ότι ανήκει στους εισηγητές της σύγχρονης θεωρίας της γλώσσας στην Ελλάδα, καθώς είναι από τους πρώτους που δίδαξε και εφάρμοσε τις σύγχρονες μεθόδους ανάλυσης της γλώσσας, στη μελέτη της δομής της αρχαίας και νέας ελληνικής.
O καθηγητής Γενικής Γλωσσολογίας στη Σορβόννη, Πανεπιστήμιο Renι Descartes, κ. Χρήστος Κλαίρης ανάπτυξε το θέμα: «O Γεώργιος Μπαμπινιώτης και η Γραμματική», σημειώνοντας ότι «Δύο είναι τα εργαλεία για την εκ των έσω γνωριμία μιας γλώσσας, που πρέπει να έχει στη διάθεσή του ο δάσκαλος πρώτα και ο χρήστης έπειτα: το λεξικό και η γραμματική» και προσέθεσε ότι ο κ. Μπαμπινιώτης αξιώθηκε να ολοκληρώσει την προσφορά του, με αξιοζήλευτο αποτέλεσμα, και στους δύο αυτού τομείς.
Aκολούθησε η ομιλία του Προϊσταμένου της Γραμματείας του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναπλ. Καθηγητή κ. Παναγιώτη Κοντού με θέμα: «O Γεώργιος Μπαμπινιώτης και η Παιδεία», όπου μίλησε με θέρμη για τον κ. Μπαμπινιώτη συμπληρώνοντας τους προηγούμενους ομιλητές λέγοντας ότι το επιστημονικό έργο του τιμώμενου, συγγραφικό και ερευνητικό, συνέβαλε όσο το έργο ελαχίστων άλλων συναδέλφων στην παιδεία του τόπου μας. Η συμβολή του, όχι μόνο στη μελέτη της ελληνικής γλώσσας, αλλά και στην διδασκαλία, την προβολή και την ανάδειξη της είναι καθοριστική, καθ' όλη την πορεία του. O κ. Κοντός χαρακτήρισε τον κ. Μπαμπινιώτη ως τον άνθρωπο των αμφιθεάτρων, καθώς το μάθημά του ήταν μια μεθεξιακή διαδικασία. Συμπλήρωσε ότι ο τιμώμενος ως Πρύτανης, έχοντας ένα όραμα συνολικό για την παιδεία του τόπου μας, έλαβε αποφάσεις οι οποίες ήταν καθοριστικής σημασίας για τη λειτουργία του πανεπιστημίου ως κέντρου εκπαίδευσης. Iδιαιτέρως επισημάνθηκε η καθοριστική συμβολή του στον προγραμματισμό και την εκτέλεση έργων που άλλαξαν το Πανεπιστήμιο.

Oι καθηγήτριες Γλωσσολογίας του Τμήματος Φιλολογίας, κυρία Αμαλία Mόζερ και κυρία Αικατερίνη Μπακάκου-Oρφανού παρουσίασαν το περιεχόμενο του τόμου.
Ακολούθησε η επίδοση του τιμητικού τόμου από τον Πρύτανη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, καθηγητή κ. Χρήστο Ν. Κίττα.
Η τελετή τελείωσε με την αντιφώνηση του τιμωμένου, κατά την οποία ο ίδιος θέλησε να αυτοπροσδιοριστεί λέγοντας ότι η ταυτότητά του είναι ένας τίτλος τιμής, όπως έλεγε και ο Ιωάννης Κακριδής, καθώς είναι δάσκαλος, ένα όν πανεπιστημιακό και χαρακτήρισε τη διαδικασία της διδασκαλίας ως μία κατ' εξοχήν δημιουργική διεργασία. Ως δεύτερο στοιχείο της ταυτότητάς του ονόμασε ότι είναι, αυτό για το οποίο μιλούσε συνεχώς ο Αδαμάντιος Κοραής, η γλώσσα και η παιδεία, και υποστήριξε ότι όλα όσα έχει κάνει βασίζονται στους δύο αυτούς άξονες. Αναφέρθηκε στην αφοσίωση που πρέπει να χαρακτηρίζει τους πανεπιστημιακούς, ενώ χαρακτήρισε δίδαγμα ζωής την αίσθηση ορίων, λέγοντας πως «ο επιστήμονας που δεν έχει αντιληφθεί ότι αυτό που ξέρει είναι ένα μικρό κομμάτι και ότι αυτό που δεν ξέρει είναι το μεγαλύτερο και ότι αυτό που ξέρει μπορεί αύριο να αναθεωρηθεί, δεν πατάει σε σταθερό έδαφος». Μίλησε για την επιστήμη της Γλωσσολογίας και το πάθος του γι αυτή. Δήλωσε ότι αισθάνεται ότι η ζωή του ήταν και είναι ταυτισμένη με το Πανεπιστήμιο. Έκλεισε την ομιλία του εκφράζοντας τις ευχαριστίες του στους συναδέλφους του, αλλά και τους μαθητές του, τη σύζυγο και τα παιδιά του.




Αρχή των Ειδήσεων





Αρχή της σελίδας