ΤΟ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ


Από τη ζωή του Πανεπιστημίου μας #46
15/5/2004
Κείμενο: Συντακτική Ομάδα

από τη ζωή του Πανεπιστημίου μας


Tρισάγιο στη μνήμη του Γιάννη Δρακόπουλου

Ο Γιάννης ΔρακόπουλοςTρισάγιο στη μνήμη του Γιάννη Δρακόπουλου πραγματοποιήθηκε παρουσία συναδέλφων, συγγενών και φίλων. Πέντε χρόνια συμπληρώνονται εφέτος από τον αδόκητο χαμό του Γιάννη Δρακόπουλου, για τους περισσότερους όμως είναι σαν να συνέβη το μοιραίο χθες.

O Γιάννης Δρακόπουλος ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Kορυφαίος σεισμολόγος, με εγνωσμένο κύρος και αποδοχή στη χώρα μας αλλά και διεθνώς. Συνέβαλε όσο λίγοι στην αντισεισμική θωράκιση της χώρας μας και στην αντιμετώπιση των κοινωνικών προβλημάτων που είχαν προκαλέσει κατά καιρούς οι σεισμοί. Ως ακαδημαϊκός δάσκαλος διακρινόταν για τη βαθιά και πολύπλευρη γνώση του αντικειμένου του, τη σπάνια διδακτική ικανότητα και κυρίως το ενδιαφέρον και την απροσποίητη αγάπη για τους φοιτητές. Ως άνθρωπος και ως συνάδελφος ήταν πρότυπο συνεργασιμότητας, σύνεσης, συνέπειας, σεμνότητας, ευθυκρισίας, ειλικρίνειας, διαλλακτικότητας, προσήνειας και κοινωνικής ευαισθησίας.

O Γιάννης Δρακόπουλος τιμήθηκε όσο λίγοι και τίμησε με τρόπο μοναδικό τις θέσεις και τα αξιώματα που κατά καιρούς κατέλαβε. Διετέλεσε Διευθυντής του Γεωδυναμικού Iνστιτούτου του Aστεροσκοπείου Aθηνών, Πρόεδρος του Oργανισμού Aντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας, (OAΣΠ), Διευθυντής του Tομέα Σεισμολογίας, Πρόεδρος του Tμήματος Γεωλογίας, μέλος, επί δεκαετία και πλέον, Aντιπρόεδρος και Πρόεδρος του Eιδικού Λογαριασμού Kονδυλίων Eρευνας του Πανεπιστημίου μας, τρις εκλεγμένος Aντιπρύτανης. Aπό κάθε θέση που ανέλαβε έδωσε εξαίρετα δείγματα αποτελεσματικής, διαφανούς και έντιμης διοίκησης και διαχείρισης. Oραματιστής και συνάμα ρεαλιστής, έβρισκε λύσεις στα πιο δυσεπίλυτα προβλήματα και αντιμετώπιζε με ήρεμη αποφασιστικότητα τις πιο δύσκολες καταστάσεις.

H απουσία του είναι πάντα αισθητή.


Αρχή των Ειδήσεων

Mνήμη Nικολάου B. Δρανδάκη

Πλήρης ημερών έφυγε από κοντά μας ο ομότιμος καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Ιστορικού και Αρχαιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Νικόλαος Β. Δρανδάκης. Γεννήθηκε το 1915 στο Ρέθυμνο. Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1950 πέτυχε σε διαγωνισμό για την πρόσληψη επιμελητών βυζαντινών αρχαιοτήτων και διορίστηκε στον Μυστρά, όπου υπηρέτησε έντεκα χρόνια. Συνετέλεσε τα μέγιστα στην απαλλοτρίωση και την ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου της υστεροβυζαντινής καστρόπολης, τη μελέτη και τη στερέωση πλήθους μνημείων της νότιας Πελοποννήσου και άρχισε τη συστηματική μελέτη των ελάχιστα μέχρι τότε γνωστών χριστιανικών μνημείων της Μάνης. Το 1954 με υποτροφία εργάστηκε στην Ιταλία συλλέγοντας υλικό για τη διδακτορική του διατριβή. Το 1962 προήχθη σε Έφορο Αρχαιοτήτων και τοποθετήθηκε στην Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων νήσων Αιγαίου και Κρήτης. Το 1966 εξελέγη υφηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών και τον ίδιο χρόνο τακτικός καθηγητής της Βυζαντινής Αρχαιολογίας στο νεοσύστατο τότε Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Το 1972 εξελέγη τακτικός καθηγητής του ίδιου γνωστικού αντικειμένου στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών, όπου εδίδαξε με επιτυχία δέκα χρόνια αφήνοντας πίσω σημαντικότατο ερευνητικό και εκπαιδευτικό έργο. Έργο που μοιράστηκε με μοναδική για τα αρχαιολογικά δεδομένα της εποχής εκείνης γενναιοδωρία με τους συνεργάτες του. Το ερευνητικό και συγγραφικό έργο του σεμνού μελητητή, ακούραστου αρχαιολόγου, γενναιόδωρου δασκάλου, γνήσιου χριστιανού και ευγενούς ανθρώπου είναι πολυμερές και ογκώδες. Έκτείνεται στη μελέτη πολλών κλάδων της βυζαντινής και μεταβυζαντινής αρχαιολογίας και τέχνης. Μεταξύ αυτών διακρίνονται οι μονογραφίες για τη ζωγραφική και τη γλυπτική της Μάνης. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

Αρχή των Ειδήσεων


Mνήμη Aνδρέα Θεοδώρου

Ο Ανδρέας ΘεοδώρουΣτις 20 Μαρτίου κοιμήθηκε ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής και αργότερα του Τμήματος Θεολογίας Ανδρέας Θεοδώρου. Η σεμνή, απέριττη και χωρίς την παρουσία Μητροπολιτών, αυτή ήταν η επιθυμία του, εξόδιος ακολουθία και ταφή έγινε στο Α' Κοιμητήριο του Δήμου Αθηναίων.

O αείμνηστος καθηγητής γεννήθηκε στη Λάρνακα της Κύπρου το 1923 από γονείς φτωχούς αλλά συνειδητούς χριστιανούς. Αποφοίτησε το 1940 από το Παγκύπριο Εμπορικό Λύκειο και το 1943 από το Κλασικό Γυμνάσιο Πάφου. Το ακαδημαϊκό έτος 1947-48 γράφτηκε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών, της οποίας και κατέστη πτυχιούχος με βαθμό «Άριστα», το 1950. Από το 1952 και επί 16 έτη υπηρέτησε ως καθηγητής Θεολογίας στο Τοσίτσειο - Αρσάκειο Γυμνάσιο Θηλέων. Έκαμε μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι και το Δουβλίνο και το 1955 ανακηρύχθηκε και διδάκτωρ Θολογίας. Το 1959 έγινε Υφηγητής. Από το έτος αυτό άρχισε η Πανεπιστημιακή του καριέρα και κάλυπτε όλες τις ακαδημαϊκές βαθμίδες: 1959-1986 Τακτικός Καθηγητής. Κατά το ακαδημαϊκό έτος 1977-1978 διατέλεσε και Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής. Το 1986, τρία χρόνια προτού να καταληφθεί από το όριο ηλικίας και με άριστη υγεία, παραιτήθηκε από την πανεπιστημιακή του θέση, μολονότι οι συνάδελφοί του και οι φοιτητές του τον παρακαλούσαν να ανακαλέσει την αίτηση παραιτήσεως. Έλεγε τότε, «αφήνω πίσω έναν Αναπληρωτή Καθηγητή και έναν Λέκτορα. Πρέπει να δοθεί και σ' αυτούς η δυνατότητα να προσφέρουν. Εγώ ό,τι μπορούσα να προσφέρω το πρόσφερα...». Η πράξη του αυτή οπωσδήποτε αποτελεί εξαίρεση, αν αναλογιστούμε περιπτώσεις διορθώσεως του έτους γέννησης για την παραμονή του στο Πανεπιστήμιο από συναδέλφους του.

O αείμνηστος καθηγητής πράγματι υπήρξε ξεχωριστή περίπτωση-παράδειγμα προς μίμηση αλλά και προς αποφυγή για όσους προτιμούν τις εύκολες λύσεις και δεν έχουν ηθικές αναστολές για συμβιβασμούς και υπαναχωρήσεις. O ίδιος υπήρξε σεμνός, ευσυνείδητος χριστιανός, σταθερός στις αρχές του και ασυμβίβαστος. Η συγγραφική του δραστηριότητα υπήρξε όχι απλώς πλούσια και αξιόλογη, αλλά εντυπωσιακή, αφού τα εκτενέστερα από τα συγγράμματα του, επιστημονικά και εκλαϊκευμένα, υπερβαίνουν σε αριθμό τα 150. Το έργο του μάλιστα Η επίδραση της ελληνικής σκέψεως επί των θεολογικών σχολών Αλεξανδρείας και Αντιοχείας, Αθήναι 1983, σελ. 495, απέσπασε Βραβείο της Ακαδημίας Αθηνών.

O αείμνηστος καθηγητής ήταν ανεξίκακος, υπομονετικός και όλο αγάπη. Όσοι όμως τον έζησαν από κοντά, και μάλιστα τα τελευταία χρόνια της ζωής του, διέκριναν μία πικρία να πλανάται στην ψυχή του. Ένα γιατί; Έφυγε όμως ευχαριστημένος από τη ζωή του. Και ως προς αυτό αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Δημιούργησε μια οικογένεια πρότυπο. Με τη σύζυγο του Χαρίκλεια Μοσχονά απέκτησε τέσσερα παιδιά, πετυχημένους επιστήμονες και οικογενειάρχες σήμερα. Διήλθε όλα τα στάδια της πανεπιστημιακής ανέλιξης. Ταλαιπωρήθηκε ο ίδιος. Αυτό όμως τον δίδαξε όχι απλώς να μην ταλαιπωρεί ο ίδιος άλλους, αλλά να συμπάσχει, να συμπαρίσταται και να βοηθά όσους νέους επιστήμονες έβρισκαν εμπόδια στην εξέλιξή τους. Για όσους ίσχυαν τα ευαγγελικά λόγια «Άνθρωπον ουκ έχω» απαντούσε «ιδού εγώ». Έλεγε αυτό, γιατί και ο ίδιος, το φτωχό παιδί της Κύπρου, δεν είχε «άνθρωπον», για να τον βοηθήσει. Η βαθιά πίστη του, η εργατικότητα του, η αφοσίωσή του αποκλειστικά στα πανεπιστημιακά, στα οικογενειακά και τα θρησκευτικά του καθήκοντα υπήρξαν οι «προστάτες» του. «Υπάρχει και Θεός», έλεγε στις δύσκολες στιγμές. Όλοι όσοι τον γνώρισαν ως δάσκαλό τους στο Αρσάκειο, στη Θεολογική Σχολή, στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή, οι συνάδελφοί του και μάλιστα οι νεότεροι και οι φοιτητές του θα τον θυμούνται με αγάπη και σεβασμό.

Αιωνία του η μνήμη.

Β. Γιαννόπουλος
Αρχή των Ειδήσεων


Διατροφικές Συνήθειες και Ψυχοσωματική Υγεία

Το Εργαστήριο Ψυχολογικής Συμβουλευτικής Φοιτητών στo πλαίσιo της πρωτογενούς πρόληψης, διοργάνωσε την Παρασκευή 7 Μαΐου 2004 ημερίδα με τίτλο: «Διατροφικές Συνήθειες και Ψυχοσωματική Υγεία» στην Aula της Φιλοσοφικής Σχολής με την χορηγία της ΕΛΑΪΣ με στόχο την ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των φοιτητών/τριών σχετικά με τις επιπτώσεις της διατροφής στην ψυχοσωματική υγεία. Στην ημερίδα παρουσιάσθηκε κατ’ αρχήν επιδημιολογική έρευνα σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες των Ελλήνων φοιτητών που υποστηρίχθηκε από το Ινστιτούτο Becel της ΕΛΑΪΣ. Η σχετική θεματική διευρύνθηκε με θέματα διατροφής και υγείας γενικότερα, διαφώτισης του θέματος των διαταραχών διατροφής από 4 διαφορετικές Ψυχοθεραπευτικές Σχολές. Tέλος ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση της κλινικής εικόνας του σώματος και συν-νοσηρότητας διαταραχών διατροφής. «Σήμερα η υγεία αντιμετωπίζεται ως μια ολότητα με σωματικές, διανοητικές και κοινωνικές διαστάσεις που αλληλεπιδρούν μεταξύ τους. Έχει φανεί πως ο τρόπος ζωής (διατροφή, συνήθειες, κάπνισμα, αλκοόλ κ.λ.π.) επηρεάζουν σημαντικά την υγεία μας. Η υιοθέτηση μη υγιεινών διατροφικών συνηθειών επιδρά τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχολογική υγεία των ατόμων. Έχει βρεθεί πως η εμφάνιση διαταραχών διατροφής στον φοιτητικό πληθυσμό συνδέεται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της μετεφηβείας που διανύουν οι φοιτητές, καθώς και με παράγοντες που σχετίζονται με την φοίτηση», επισημαίνει η Αναστασία Καλαντζή-Αζίζι, καθηγήτρια Κλινικής Ψυχολογίας και διευθύντρια του Εργαστηρίου Ψυχολογικής Συμβουλευτικής Φοιτητών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Την ημερίδα παρακολούθησαν περισσότεροι από 500 φοιτητές/τριες του Πανεπιστημίου μας.

Αρχή των Ειδήσεων

Ημερίδα για τη δημιουργία εκπαιδευτικών κέντρων εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας στη Ρωσία

Hμερίδα με θέμα τη δημιουργία εκπαιδευτικών κέντρων και τάξεων εκμάθησης της ρωσικής γλώσσας στην Ελλάδα και της ελληνικής γλώσσας στη Ρωσία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 28 Απριλίου στο Αμφιθέατρο «Ιωάννης Δρακόπουλος». Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Δήμου Αθηναίων.

Εκ μέρους του Πανεπιστημίου Αθηνών χαιρετισμό απηύθυνε ο Αντιπρύτανης Oικονομικού Προγραμματισμού και Ανάπτυξης καθηγητής Μ. Δερμιτζάκης, ο οποίος υπογράμμισε ότι το Πανεπιστήμιο Αθηνών «δίδει ιδιαίτερη έμφαση στην εκμάθηση ξένων γλωσσών και για τον σκοπό αυτόν έχει ιδρύσει το Διδασκαλείο Ξένων Γλωσσών, ήδη από τη δεκαετία του 1930».

«Η ρωσική γλώσσα», σημείωσε ο κ. Δερμιτζάκης, «διδάσκεται από το 1976 και οι φοιτητές που έχουν παρακολουθήσει και έχουν μυηθεί μέχρι τώρα στη ρωσική γλώσσα ανέρχονται περίπου στον αριθμό των 2500. Ετησίως παρακολουθούν τα μαθήματα περίπου 100 φοιτητές, οι οποίοι αποτελούν συνολικά 8 τμήματα, μοιρασμένα σε τέσσερα έτη που διαρκεί η φοίτηση. Για τη διδασκαλία της ρωσικής γλώσσας απασχολούνται τέσσερεις ωρομίσθιοι καθηγητές».

Eπίσης, στην εισήγησή του ο αν. καθηγητής κ. Π. Kοντός είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει αναλυτικά όλες τις δράσεις και τις πρωτοβουλίες του Πανεπιστημίου Aθηνών για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από Pώσους φοιτητές.


Αρχή των Ειδήσεων

16ο Πολιτιστικό Τριήμερο της Φιλοσοφικής Σχολής για την Κύπρο

Από τις 7-9 Μαΐου 2004 διεξήχθησαν με μεγάλη επιτυχία οι εργασίες του Συμποσίου «Σταθμοί στην Ευρωπαϊκή Πορεία της Κύπρου» που διοργάνωσε η Φιλοσοφική Σχολή, στο πλαίσιο του ΙΣΤ' Πολιτιστικού Τριημέρου της Φιλοσοφικής Σχολής για την Κύπρο, σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Κύπρου, τις Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου και το Σπίτι της Κύπρου.

Στιγμιότυπο από την έναρξη του ΣυμποσίουΗ εναρκτήρια συνεδρία άρχισε με την προσφώνηση του Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών καθηγητή κ. Γ. Μπαμπινιώτη, ο οποίος τόνισε ότι η συνεργασία του Πανεπιστημίου Αθηνών με την Κύπρο, η διεξαγωγή των Πολιτιστικών Tριημέρων και των ετήσιων εκδρομών της Φιλοσοφικής Σχολής στην Κύπρο αποτελούν στέρεο συνεκτικό δεσμό, έχουν διάρκεια και αποτέλεσμα. «Η Κύπρος μπήκε στην Ευρώπη όπου βρισκόταν, όπως και η Ελλάδα, από πριν. Γιατί δεν μπορούμε να μιλήσουμε για Ευρώπη έξω από την έννοια τού Ελληνισμού, έξω από την έννοια της Ελλάδος, έξω από την έννοια τής ελληνικότητας τής Κύπρου και τού ελληνισμού τής Κύπρου. Επομένως έχουμε μια πολιτική, θεσμική και κοινωνική ένταξη σε έναν χώρο που κατεξοχήν ανήκε και ανήκει η Κύπρος. Και ζούμε αυτή τη συγκυρία σήμερα που οργανώνεται αυτό το πολιτιστικό τριήμερο, που από τη μια έχουμε την ένταξη, αυτό το μείζον πολιτικό και θεσμικό γεγονός, και από την άλλη έχουμε ακόμη τη γεύση του δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν. Κυρίες και κύριοι, θεωρώ ότι το δημοψήφισμα αυτό έδωσε δυο νέες τουλάχιστον διαστάσεις.

Πρώτον, δόθηκε ένα μάθημα από μια μικρή αριθμητικά χώρα που άρθρωσε ένα μεγάλο όχι, ένα όχι που θυμίζει ιστορικές στιγμές τού Ελληνισμού, τής ελληνικής ιστορίας γιατί χρειάζεται κουράγιο, αυτογνωσία, λεβεντιά και γνώση για να πεις αυτό το όχι.

Και από την άλλη, ζήσαμε για πρώτη φορά μια συμμετοχή τού ελλαδικού Ελληνισμού πρωτοφανή. Βιώσαμε όλοι ατέλειωτες ώρες συζητήσεων, συμμετοχής στο πρόβλημα τής Κύπρου, συνειδητοποίησης τού προβλήματος, έντονης βιωματικής συμμετοχής που ίσως ποτέ μέχρι τώρα δεν βιώθηκε με αυτό τον τρόπο. Και μόνο γι' αυτόν τον λόγο, το δημοψήφισμα ένωσε τον Ελληνισμό που αντιμετώπισε από κοινού, και στο επίπεδο του λαού και σε πολιτικό επίπεδο, με μιαν ομοψυχία πρωτοφανή αυτό το θέμα τού μέλλοντος και των προοπτικών τής Κύπρου. Αυτή λοιπόν η συγκυρία και το γεγονός αυτό δεν μπορεί να περάσει έτσι. [...]

Έχουμε αποφασίσει σε επίπεδο Συγκλήτου να προβούμε σε μια σειρά ενεργειών που θα προβάλλουν σε Πανεπιστήμια τού εξωτερικού και στον πνευματικό κόσμο το θέμα τής Κύπρου. Θυμάται κανείς ότι τέτοια πράγματα γίνονταν στο παρελθόν για να προβληθεί το θέμα της Κύπρου και να είναι στην επικαιρότητα. Σήμερα, από άλλη σκοπιά, νομίζω, πολύ πιο δυνατή με μεγαλύτερη ισχύ, ξαναβγαίνουμε στην ευρύτερη κοινότητα να θυμίσουμε και να προβάλλουμε, να τονίσουμε το πρόβλημα της Κύπρου και να ζητήσουμε να πάρει καθένας την ευθύνη του», σημείωσε ο κ. Γ. Μπαμπινιώτης.

Ο κ. ΖένιοςΣτη συνέχεια απηύθυνε χαιρετισμό ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου της Κύπρου καθηγητής κ. Σταύρος Ζένιος. «Η χώρα μας επέλεξε πριν από 15 χρόνια να διεκδικήσει μια θέση μέσα στον ευρύτερο Ευρωπαϊκό χώρο. O στόχος αυτός έχει επιτευχθεί και από τις 15 Μαΐου η Κύπρος είναι ισότιμος εταίρος της Ε.Ε. Mετά από μια μακρά περίοδο Oθωμανικής κατοχής, αποικιακής διακυβέρνησης και αμφισβητούμενης κυριαρχίας η Κύπρος επιστρέφει στον χώρο όπου γεωγραφικά, ιδεολογικά και πολιτιστικά ανήκει. [...] Η επίτευξη του στόχου αυτού δεν αποτελεί το τέρμα μιας πορείας.

Αντιθέτως αποτελεί την αφετηρία της πορείας της Κυπριακής κοινωνίας σε ένα καινούργιο για εμάς περιβάλλον. Πρόκειται για ένα περιβάλλον το οποίο σέβεται και ενθαρρύνει την ετερότητα.

Συγχρόνως, όμως, είναι και ένα περιβάλλον υψηλών απαιτήσεων μέσα στο οποίο θα γίνουν έντονα αισθητές οι ενδεχόμενες αδυναμίες μας ή η πιθανή ανικανότητα να συνταχθούμε με τις κύριες δυνάμεις της αλλαγής, είτε αυτές είναι πολιτικής, οικονομικής ή εκπαιδευτικής φύσεως.

Το Πανεπιστήμιο Κύπρου καλείται σήμερα να συνεισφέρει ουσιαστικά σε αυτή την πορεία. Προσφέροντας ένα υπόδειγμα αξιοκρατίας, διαφάνειας, συλλογικότητας και πίστης στον λόγο. Η επιτυχής πορεία μας στον Ευρωπαϊκό χώρο εξαρτάται από την ικανότητά μας ως κοινωνία να βιώσουμε αυτές τις αρχές.

Ακολούθησε χαιρετισμός του Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Λεωνίδα Παντελίδη και η ομιλία του Υφυπουργού παρά τω προέδρω της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Χριστόδουλου Πασιαρδή με τίτλο: «Η Κύπρος στον 21ο αιώνα».

Ο κ. Πασσιαρδής«O νέος αιώνας επεφύλασσε για την Κύπρο έναν νέο ιστορικό σταθμό και μια νέα ελπιδοφόρα αφετηρία. Του σταθμού και της αφετηρίας προηγήθηκαν μόχθοι εξαντλητικοί και θυσίες πολλές. O δρόμος προς την ένταξη ούτε εύκολος ήταν, ούτε ανώδυνος απεδείχθη, ούτε ομαλός υπήρξε», υπογράμμισε ο κ. Πασιαρδής.
«Χρειάστηκε υπεράνθρωπη προσπάθεια για να ξεπεραστούν φυσικά και τεχνικά εμπόδια, για να αντιμετωπιστούν πολιτικά προσχώματα και εμβόλιμες δυσκολίες. Γεγονός αναμφισβήτητο είναι ότι χωρίς την Ελλάδα και με το Κυπριακό πρόβλημα εκκρεμές η Κύπρος θα παρέμενε ακόμη αγωνιούσα επί έτη στον προθάλαμο της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την ηθική ικανοποίηση ότι πληροί τα κριτήρια για την ένταξη και με την απογοήτευση της απαγόρευσης εισόδου στην Ενωμένη Ευρώπη. Το γεγονός ότι η Κύπρος υπήρξε θύμα εισβολής και κατοχής θα ήταν λόγος και αιτία επαναθυματοποίησής της. Η κοπιαστική δοκιμασία της προετοιμασίας για ένταξη και το μακρύ οδοιπορικό μόχθων και αγωνιών έχουν τελειώσει.
Η Κύπρος καλείται να αρθρώσει τον πολιτικό λόγο της και να διαδραματίσει τον κατ' αναλογία ρόλο της στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, επιζητώντας την ίδια ώρα να σχηματοποιήσει την εν δυνάμει θέση της μέσα στις κραυγάζουσες και συσσωρευμένες προκλήσεις και απαιτήσεις του 21ου αιώνα.
Προτεραιότητα και αγωνία της Κύπρου είναι το εθνικό της θέμα. Είναι η εθνική και φυσική επιβίωσή της, η επανένωση του λαού της, η διασφάλιση των δικαιωμάτων της, η κατοχύρωση της ασφάλειάς της, ο τερματισμός της τραγωδίας της και η υποδοχή μιας μόνιμης ειρήνης σε έναν τόπο που ελάχιστα χρόνια ειρήνης γνώρισε μέσα στους μακρούς αιώνες της ελληνικής ιστορίας του.
O κυπριακός ελληνισμός βρέθηκε πρόσφατα με ένα συγκεκριμένο σχέδιο λύσης του Κυπριακού για το οποίο πολύς λόγος έγινε και γίνεται. Σημασία έχει το γεγονός ότι αυτό το σχέδιο έχει ήδη απορριφθεί από την τεράστια πλειοψηφία του κυπριακού ελληνισμού χωρίς να έχει απομακρυνθεί από την άδεια τώρα αίθουσα των διαπραγματεύσεων.
Το κυπριακό πρόβλημα γίνεται τώρα ευρωπαϊκό θέμα. Και η επίλυση αυτού του προβλήματος και θέματος δεν μπορεί να αποστασιοποιείται από τις βασικές και θεμελιώδεις αξίες που συνθέτουν το ευρωπαϊκό κεκτημένο και την ευρωπαϊκή προοπτική.
Το τέλος του πρόσφατου εγχειρήματος για διευθέτηση του Κυπριακού δεν είναι και το τέλος των προσπαθειών για λύση. Δεν επαναπαυόμαστε στη δικαιολογημένη χαρά της ένταξης, δεν εξοικειωνόμαστε με τη συνήθεια της μη λύσης, δεν απενεργοποιούμε την αναζήτηση ενός οριστικού τέλους στην παρατεταμένη τραγωδία της μικρής πατρίδας μας.
Η μη λύση δεν είναι λύση! Είναι κατάσταση που εγκυμονεί κινδύνους και υπόσχεται περιπέτειες».


Προέλευση σελίδας:
13-12-2018 12:44